Απόψεις

Γιάνη, τελικά θα μας λείψεις, του επικοινωνιολόγου Θανάση Παπαμιχαήλ

βαρουφακης.jpg

Ο ιστορικός του μέλλοντος ίσως μπορεί να αποκωδικοποιήσει πολλά περισσότερα από όσα ο σημερινός πολίτης καταλαβαίνει λόγω δημιουργικής ασάφειας των πολιτικών, που μας εξηγούν καθημερινά το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χρεοκοπημένης οικονομίας και που κανένας από εμάς δεν το κατάλαβε ακόμη και μετά από το δημοψήφισμα!
 
Όμως το πιο δημιουργικό και πιο σαφές μήνυμα ήταν αυτό του απερχόμενου Υπουργού Οικονομικών που «κάρφωσε» στην κυριολεξία τον Πρωθυπουργό ότι τον «έστειλε» στην ανεργία κάνοντας το χατίρι των δανειστών μας, με μια ομολογουμένως πρωτότυπη έκφραση – ατάκα  «ότι οι εταίροι θα εκτιμούσαν … την απουσία του από τις συνεδριάσεις του Eurogroup». Ζούμε πρωτόγνωρες κοινωνικές συνθήκες από το κλείσιμο των τραπεζών, capital control, αβεβαιότητα, ανασφάλεια, κατάθλιψη, διολίσθηση σε χειρότερη ατομική θέση για τον καθένα μας.
 
Από μια άλλη σκοπιά, ζήσαμε πέντε μήνες με τον Γιάνη να ακροβατεί μεταξύ κωμικού και τραγικού, με ευφυείς διαλόγους και καυστική σάτιρα από έναν ξένοιαστο καβαλάρη. Ένα «τσαμπουκαλεμένο» αγόρι σε επικίνδυνη αποστολή!
 
Για να ελαφρύνουμε και λίγο το κλίμα των τελευταίων τεταμένων ημερών του δημοψηφίσματος και για όλους όσοι βαρεθήκατε να είστε βυθισμένοι απέναντι στην οθόνη της τηλεόρασης, και να διασκεδάζετε με τους μετεκλογικούς «τσακωμούς» των πολιτικών ταγών μας, δοκιμάστε να ακολουθήσετε την ανατρεπτική ατάκα του Γιάνη, με ένα ν, σε αρκετές εκφάνσεις της καθημερινότητας σας.
 
Φανταστείτε στον επαγγελματικό χώρο η απόλυση ενός εργαζόμενου να ανακοινώνεται από τον εργοδότη ως «οι πελάτες μας θα το εκτιμούσαν … ιδιαίτερα αν σας απολύαμε!» ή «θα το εκτιμούσαμε … εγώ και όλοι οι συνάδελφοι σου αν ξεκινούσαμε αύριο τη δουλειά χωρίς εσένα!».
 
Στον βαρετό της παρέας, αντί να ρίχνουμε αλάτι για να «ξεκουμπιστεί» μια ώρα νωρίτερα να του λέγαμε ευθαρσώς ότι «θα το εκτιμούσε … όλη η παρέα αν μας αδειάσεις τη γωνιά!».
 
Ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο έχει εφαρμογή η περίφημη αυτή ατάκα όπως «Οι γονείς μου θα το εκτιμούσαν … αν μάζευες τα μπογαλάκια σου και γύριζες στη μαμά σου!».
 
Πολλές από τις λέξεις – ατάκες που έχουν χρησιμοποιηθεί στα χρόνια της κρίσης, έχουν χάσει την αξία τους. Έχουν μεταλλαχτεί, όπως αν το ΟΧΙ πήγαινε στο ευρώ ή στο πρόγραμμα. Ψήφιζε και μη ερεύνα. Εύλογη και η ατάκα της απουσίας αντί του «ξαποστέλματος»!
 
Άλλωστε το χιούμορ στην κρίση, ξεκίνησε και από την ατάκα του Πρωθυπουργού ότι θα φορέσει γραβάτα, αν επιτευχθεί η συμφωνία.
 
Δόσεις χιούμορ, για «λύσεις» καθημερινών προβλημάτων σε δύσκολους καιρούς!
Τελικά ο Γιάνης θα μας λείψει….
 

Απόψεις

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή... Του Αργύρη Αργυριάδη*

Αργύρης Αργυριάδης

Ο πολιτικός πλουραλισμός είναι conditio sine qua non για τις σύγχρονες δημοκρατίες. Τούτο καταδεικνύει την αναπόδραστη ανάγκη, ανάμεσα στις συντηρητικές δοξασίες και τον ανερμάτιστο λαϊκισμό, να υπάρχει μια συγκροτημένη πολιτική αντιπρόταση. Η τελευταία δεκαετία, η εποχή των άκρων, συρρίκνωσε τον κεντρώο πολιτικό χώρο αλλά ουδόλως τον υποκατέστησε. Η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού αποτελεί αδήριτη ανάγκη.

Τούτο, δυστυχώς, δεν μπορεί να συμβεί όταν όσοι δραστηριοποιούνται κομματικά στο μεσαίο χώρο προτιμούν να προσκυνούν «σώβρακα και φανέλες» και να θυμιατίζουν το εικονοστάσι του επιγονισμού. Η πολιτική του αύριο δεν μπορεί να γίνεται με όρους κληρονομικού δικαίου.

Ούτε μπορεί να επισυμβεί στον αστερισμό του ανεπαγγελματισμού. Σε τούτη τη χώρα, η πλειοψηφία των πρωθυπουργών από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα δεν εργάστηκε ούτε μια ημέρα. Δυστυχώς, η παράδοση συνεχίζεται, καθόσον οι τέσσερις στους έξι υποψηφίους προέδρους του ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ (πλην Γερουλάνου και Λοβέρδου) δεν έχουν να επιδείξουν καμία επαγγελματική διαδρομή, πόσω μάλλον επιτυχία.

Σεβόμαστε τα σύμβολα. Ιδίως όταν έχουν περιεχόμενο. Θυμόμαστε, όμως, εκείνους που τα υποστήριξαν όταν όλοι απαιτούσαν την αποκαθήλωσή τους. Εκείνους που πρόκριναν την ιστορική συνέχεια απέναντι σε όσους πίστευαν ότι διαγράφοντας την ιστορία τους θα λάβουν προσωπική άφεση για τα ανομήματά τους.

Βγάζουμε τη μπέμπελη με την επιτηδευμένη αοριστολογία. Δεν ανεχόμαστε άλλο ξύλινο λόγο, ιδίως από εκείνους που επιζητούσαν «μεγάλο κράτος» όχι για να επιτύχουν την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ασθενέστερων αλλά για να διασφαλίσουν την αέναη επανεκλογή τους.

Ακούμε με συμπάθεια όσους φιλοδοξούν να απευθυνθούν στα 2 εκατομμύρια Ελλήνων που - σε σχέση με το 2004 - βλέπουν πλέον την εκλογική κάλπη με τα κιάλια. Που αντιλαμβάνονται ότι το στοίχημα είναι να ξαναφέρουμε στην πολιτική τους νέους και τα δυναμικά κοινωνικά στρώματα και όχι να διατηρήσουμε τα οφίκια των επαγγελματιών συνδικαλιστών και γυρολόγων.

Προτιμούμε όσους δε φοβούνται τη δημόσια κριτική. Άλλωστε, είναι σύνηθες εκείνοι που δεν έκαναν τίποτε να κατηγορούν τους άλλους γιατί δεν τα έκαναν όλα. Αυτό που είναι ασύνηθες είναι πέραν από το τσιτάτο της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου να ακούσουμε προτάσεις για το πως δημιουργούμε τον τελευταίο. Η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των ευάλωτων νοικοκυριών, η αποκέντρωση του κράτους και η συνεπακόλουθη μεταβίβαση πόρων και αρμοδιοτήτων στα πανεπιστήμια, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα επιμελητήρια, η δημιουργία περιφερειακών κρατικών τραπεζοοικονομικών οργανισμών για τη βέλτιστη κατανομή των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης, η έμφαση στις ενεργειακές κοινότητες και η προσπάθεια αντιμονοπωλιακής διάρθρωσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι μερικοί από τους πολλαπλούς άξονες που συναρθρώνουν μια προοδευτική μεταρρυθμιστική ατζέντα.

Ζητούμενο για το ΚΙΝΑΛ σήμερα, είναι να αποκτήσει ηγεσία που μπορεί να υπερβεί το κουστούμι που του έχουν ράψει. Που δεν φιλοδοξεί να το καταστήσει «δεκανίκι ευκαιρίας» μετά τις εκλογές. Που έχει προσωπική διεισδυτικότητα και σε άλλους πολιτικούς χώρους. Που μπορεί να μπολιάσει γόνιμα έναν ιστορικό πολιτικό χώρο. Τα ανωτέρω, μπορεί να τα υπηρετήσει ο Παύλος Γερουλάνος. Για να γυρίσει, όμως, ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ. Από τον καθένα και την καθεμιά. Και η 5η Δεκεμβρίου είναι η πρώτη στάση του τρένου…

Ο Αργύρης Αργυριάδης είναι Δικηγόρος, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής & Διαχειριστής Αφερεγγυότητας​ 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Σοσιαλδημοκρατία» και λαϊκισμός... Του Πέτρου Μηλιαράκη*

Γιατί με Παπανδρέου, ΤΩΡΑ;! Του Χρήστου Εμμ. Στρατάκη

Να εγγραφούν οι Γερμανικές Αποζημιώσεις στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2022. Του Νότη Μαριά

 

ESPA BANNER