Τρίτη 18 ΔΕΚ 2018 17:02
  • Ηρακλειο
    16°C
  • Χανια
    12°C
  • Ρεθυμνο
    14°C
  • Λασιθι
    16°C
Ekriti.gr Logo

Αξιοπρέπεια και απονενοημένα διαβήματα Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Αξιοπρέπεια και απονενοημένα διαβήματα Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

    Δεν ξέρω πως και γιατί τούτες τις άγιες μέρες με τα φωτισμένα παράθυρα των σπιτιών, τα στολισμένα δέντρα, τα αναμμένα πολύχρωμα κεριά, με παρέπεμψαν και οδήγησαν ξανά τη θύμησή μου σε ένα  στίχο του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου: ‘‘..τι να τα κάνω τα κεριά, σ’ έναν κόσμο σχεδόν ερειπωμένο…’’;  Ο τύπος των τελευταίων ετών, είναι γεμάτος από ειδήσεις οι οποίες περιστρέφονται στις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν συμπολίτες, συνανθρώπους μας στην απεγνωσμένη  κίνηση, την αυτοχειρία. Σε αρκετές περιπτώσεις  η αιτία εικάζεται ότι είχε κάποια αιτιολογική σχέση με την αξιοπρέπεια, την ανέχεια, την ευαισθησία, τουλάχιστον κατά τα λεγόμενα των οικείων, συγγενών  και φίλων. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με την αδηφάγο τακτική τους, θα ασχοληθούν για λίγο επισταμένως με το συγκεκριμένο γεγονός και στη συνέχεια θα το προσπελάσουν με τη γνωστή τακτική τους, δηλαδή την εστίαση σε άλλα παρεμφερή θέματα. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις η αξιοπρέπεια του αυτόχειρα ήταν αυτή που ευθυνόταν για την καταστροφή, αφού αυτή η θαυμαστή ιδιότητα δεν επέτρεψε την αναζήτηση βοήθειας από κάπου αλλού.

    Η αξιοπρέπεια είναι αναμφισβήτητα αρετή και σοβαρό προτέρημα, για  κάθε άνθρωπο όταν όμως συνδέεται με την εξαθλίωση και το απονενοημένο διάβημα, θα αναρωτηθεί κάποιος με ψυχρή λογική, τι μέλει γενέσθαι; Διατήρηση της αξιοπρέπειας έως πού; Τον ερχομό και την παρουσία του εξευτελισμού της προσωπικότητας, μέχρι το θάνατο;  Η έννοια της προσωπικής αξιοπρέπειας έχει σαφέστατα σχέση με την ιδιότητα του έντιμου και λογικού όντος, πλην του διαγνωσμένα δουλοπρεπούς ατόμου, το οποίο ούτε καν σκέφτεται τη διεκδίκησή της, αφού ουσιαστικά αρνείται εμφανώς την ίδια  την αξία της προσωπικότητάς του. Ο κίνδυνος όμως της αξιοπρέπειας του ανθρώπου δύναται να προέλθει και από δικές του ανάρμοστες  και αψυχολόγητες ενέργειες, ή από πάσης φύσεως προσβολές άλλων, δικαιολογημένες και μη. Κάποιοι συνάνθρωποί μας είναι αρκετά ευαίσθητοι σε τόσο  λεπτά θέματα, μερικοί δεν αντιδρούν ουδόλως, κάποιοι καταφεύγουν στη βία,  με αντικειμενικό πάντα σκοπό όλων αυτών, την προστασία της  αξιοπρέπειάς τους. Οι πρώτοι δεν δύνανται να βιώσουν την ανέχεια, τον εξευτελισμό, τις προσωπικές και οικογενειακές προσβολές, με τελικό αποτέλεσμα την αυτοκτονία, τοποθετώντας σαφώς, θεωρητικά και πρακτικά, την αξιοπρέπεια πάνω από το ύψιστο αγαθό της ίδιας της ζωής τους. Οι αριθμοί στη σύγχρονη Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, είναι απογοητευτικοί, αλλά οι περισσότεροι το συνήθισαν κι αυτό!  Πόσο δίκαιο όμως και αξιοπρεπές είναι η επίσημη αδιαφορία πολιτών και αρχόντων, απέναντι στην άκρως ανησυχητική  αυξητική τάση των θανάτων που οφείλονται κατά βάση στην φτώχεια, την ανέχεια, την ξαφνική απώλεια των πάντων, την απαξίωση εν τέλει της ποιότητας της ζωής.  Δεν θα μπορούσαμε άραγε άφοβα να ισχυριστούμε εδώ, ότι ενώ μερικοί χάνουν την ίδια τους τη ζωή για λόγους αξιοπρέπειας, κάποιοι άλλοι ταυτόχρονα χάνουν τη δική τους αξιοπρέπεια λόγω της προκλητικής αδιαφορίας;

   Στη δημοκρατία ο καθένας μας δικαιούται να ενσκήπτει σε τέτοια ερωτήματα και να τα επικαλείται σε όλες τις κοινωνικές του σχέσεις, αλλά και στη σχέση του με την επίσημη εξουσία. Τι θα μπορούσε διερωτώμαι, άραγε, ο γνωστός καθηγητής Μάικλ Σαντέλ, να προσθέσει στις παραδόσεις του μέσα στα ασφυκτικά γεμάτα αμφιθέατρα, απέναντι στους φοιτητές του μεγάλου αμερικανικού πανεπιστημίου Χάρβαρντ,  για το θέμα αυτό, ή ακόμα να προσθέσει στο βιβλίο του ‘‘Δικαιοσύνη. Τι είναι το σωστό’’, με τις εγνωσμένες απόψεις του που αφορούν τις πολυποίκιλες θεωρίες της δικαιοσύνης; Πως θα μπορούσαν αυτές οι θεωρίες να αποδράσουν από τις σελίδες του και να έρθουν ενώπιος ενωπίω, στην στυγνή ελληνική καθημερινότητα;

    Ακριβώς  έναν αιώνα πριν, το 1913, ο μεγάλος μας ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης, έγραφε: ‘‘Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις/τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου/μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες/Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την/γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την/στων σχέσεων και των συναναστροφών/την καθημερινήν ανοησία/ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική’’, μη γνωρίζοντας φυσικά ότι η έννοια της αξιοπρέπειας θα συνιστούσε στις ταραγμένες μέρες μας, και αιτία θανάτου!  

Διαβάστε επίσης. . .

H AOZ οδηγεί σε υπεργιγαντιαίους υφάλους τύπου ZOΡ Νοτιοδυτικά της Κρήτης (Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Τ. Φωκιανού, Α...
Έχω βιώσει αυτό το δράμα σε όλες του τις διαστάσεις με τη πάλαι ποτέ ιδιότητα του διοικητή της τροχαίας Ηρακλείου . Τότε τα...
H Έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του Ταμείου (Independent Evaluation Office – IEO) στην οποία συνομολογούνται...